ترشحات یک ساج بیمار!
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
چند روزی رو با ناراحتی و گرفتگی سپری کردم. حرف زدن با حمید و مرور خاطرات ساجده،به ذهن فریبکارم اجازه داد که دوباره چندروزی از زندگیم رو مشغول خودش بکنه. حرف زدن راجع به خاطراتی که حتی خودمم تقریبا یادم رفته بود، یادآوری اینکه قبل از اون پسر بودم و به قول دایان،موهام سفید شده ولی هنوز پسرم! یادآوری اینکه کل زندگیم اون بود و هیچوقت واسم مهم نبود خودم چی میخوام،شبیه یه عروسک بدون روح،توی دستای یه شاهزاده خانوم! خلاصه که تلاش خوبی بود،ولی من این پل برگشت رو هم
برچسب:
نویسنده: پرنیا دادخواه
تو میتونی تا آخر دنیا تنها بری میتونی تا صبح زیر بارون تنها برقصی میتونی واسه خودت تنها تولدت بگیری میتونی خودتو به قهوه مهمون کنی، ولی؛ شب که بشه و قصد خواب کنی،همون موقع که دراز بکشی و سعی کنی با لذت هایی که توی روز داشتی به رویای قشنگ تری بری، یادت میاد دلت رو جا گذاشتی،به جاش یه سیاهچاله مونده که شبا تورو غرق خودش میکنه،غرق دلتنگی...... دیشب یکی از عزیزام مرگ مغزی شد! دیشب وقتی چشمامو بسته بودم و دراز کشیده بودم،بین گریه هام واسه اون عزیز،بوی ساجده به
برچسب:
نویسنده: پرنیا دادخواه
(دوهفته ی پیش)... از روز قبل تولدت،تا همین الان،مست تر از همیشه و متاسفانه هشیار تر از همیشه.... شاید راه دیگه ای نبود.واسه ی افسار زدن به این احساسات و تصمیم های اشتباهی که میگیره،برای اینکه یه وقت بهت پیام ندم و تولدتو تبریک بگم،برای به هم نریختنآرامشت،برای فراموشی،برای صبوری،برای تو.... دوساله که تولدت کنارم نیست،دیگه آلارام نمیذارم واسه ی ۱۲ شب،دیگه از چندروز قبل شروع نمیکنم به نوشتن تا یه دلنوشته درخور تو برای تولدت بفرستم.
برچسب:
نویسنده: پرنیا دادخواه
بالاخره آرزوی تغییر سبک زندگی داره واقعی میشه آخرین دفعهای که یه روز کامل توی خونه موندم رو یادم نمیاد.از وقتی یادمه از خونه موندن متنفر بودم.فک کنم حداقل 8 سالی میشه که یه نهایتا یه نصف روز توی خونه دووم آوردم، ولی بعد از این همه مدت،تونستم دوروز کامل توی خونه بمونم،امروز روز سوم بود و واقعا نتونستم دووم بیارم.اومدم تا یکم این ولگرد درونمو تسکین بدم.واسه شروع بد نبود! تازه راجع به قهوه و سیگار هم اوضاع همینه.ترک اینا که خیلی خیلی سخت تره.نمیدونم شاید
برچسب:
نویسنده: پرنیا دادخواه
میشود گاهی به این کلبه چوبی،سر بزنی شاید دیگر جزییات صورتت را به خاطرم نیاورم شاید شاهد تغییرات این چندسالت نباشم شاید دیگر ندانم علایق و سلایقت را شاید موریانه تا عمق الوار هایم رخنه کرده باشد شاید غبار تنهایی،پنجره چشمانم را پوشانده باشد ولی قول میدهم،حتی با چشمان بسته هم،حضورت را همچون انعکاس صدا برای نابینا،بفهمم سنگینی قدم هایت را،با لرزه نگار قلبم تشخیص دهم عطر تنت را،از فرسنگ ها به مشام بکشم طنین صدایت را،مانند یک کمشنوا که اولین بار سمعک را
برچسب:
نویسنده: پرنیا دادخواه
از سالندار بابت آوردن قهوهام تشکر کردم.طبق عادت یکم آب خوردم و کاپ قهوه رو نزدیک آوردم تا چشمامو ببندم و چندثانیه ای از عطر قهوه مست بشم.بیراه نیست اگه بگم عطر قهوه رو بیشتر از طعمش دوس دارم.مثل همیشه،دردآور و دلچسب! یه نخ سیگار روشن کردم.همیشه برام سواله که چرا تنها کافه رفتن انقدر واسه عامه مردم عجیبه،یجوری نگات میکنن انگار جزام داری.همیشه هم مجبورم یا خودمو به کاری مشغول کنم یا سرمو بندازم پایین تا شاید،شاید بتونم یکم به خلوت برسم و راجع به از دست رفته
برچسب:
نویسنده: پرنیا دادخواه
واقعا نمودار زندگی چقدر میتونه سینوسی باشه؟ دلم میخواد کل دنیا رو بگردم و براش دلیل نقض پیدا کنم،ولی،لعنت به همه ی ولی ها..... تازه میفهمم چرا معلما انقدر اصرار به فهمیدن ریاضی داشتن! البته که شاید این دیدگاه به زندگی از افسردگی زیاد نشأت بگیره،و اگه این باشه بده. یه موضوع جالبی که این روزا فکرمو مشغول کرده،اینه که هرچندوقت یکبار اذعان میکنم به این موضوع که روزگار عجیبیه،ولی متوجه شدم که روزگار مثلهمیشهاس،این منم که ثبات رو داخلش درک نمیکنم.
برچسب:
نویسنده: پرنیا دادخواه
و نهایتا تو به من برمیگردی،یا به خودم،یا به جنازه ام یا با روی خوش و حال خوب،یا با ناراحتی و خنجر تیزتری ولی برمیگردی،مطمئنم. همونطور که غمت رفتنی نیست و مدام برمیگرده همونطور که کابوسای من نقش اولش تو شدی و با خواب هرشبم صمیمی شده همونطور که توی ذهنم به قتل رسوندمت،ولی هرشب معجزه میشه و تو زندهای همونطور که دیگه حتی یک دلیل واسه عشق بهت ندارم،ولی عاشقتم..... کابوس دیشب به نوع خودش جالب بود؛ توی دفتر یه روانشناس نشستم و ازش خواهش میکنم که تورو بهم
برچسب:
نویسنده: پرنیا دادخواه
دیگه مثل گذشته دست و دلم به نوشتن نمیره دیگه سیگار بهم نمیچسبه دیگه قهوه بهم تسکین نمیده دیگه هرشب بالش رو بغل نمیکنم دیگه موهامو مرتب نمیکنم دیگه موقع بیرون رفتن به آیینه نگاه نمیکنم دیگه پشت صفحه های مجازی یه شخص،نمیشینم و غصه نمیخورم دیگه منتظر تماس و احوال پرسی های معمول نیستم دیگه حال هیچکسی رو نمیپرسم دیگه نور چراغ رو توی اتاقم راه نمیدم دیگه کافه همیشگی،پر از آرامش نیست دیگه از هیجان خبری نیس سیل همه چیز رو از بین برده،چیزی برای ترمیم نمونده....
برچسب:
نویسنده: پرنیا دادخواه
میدونی اگه بخوام به یکی از اهداف خلقت انسان از نظر خدا اشاره کنم،باید نگذریم از حرف آلپاچینو توی فیلم وکیل مدافع شیطان که میگه؛اون یه سادیسمی مریضه به خاطر سرگرمیش اینکارو کرده! شاید همه ی این بریز و بپاش ها اینه که انسان هرروز متولد بشه و روزی هزاربار بمیره! هرروز با یکم امید از خواب بیدار بشه و تلاش کنه و آخر شب،وقتی میاد تا دوباره انرژی جمع کنه،به هست ونیست و وجودیت خودش از ریشه شک کنه. یه لوپ مسخره،مثه موش توی یه قفس گردون.میتونی تا آخر دنیا بدویی ولی
برچسب:
نویسنده: پرنیا دادخواه